Een smakelijke en veelzijdige vitaminebom!
Ik hoef je vast niet te vertellen dat een paprika lekker en gezond is. Sinds begin jaren 80 is langzamerhand iedereen vertrouwd geraakt met deze mooie vrucht-groente.
De meeste paprika’s aan een plant beginnen groen en eenmaal op het juiste formaat zijn ze dan al heel erg lekker. Daarna beginnen ze langzaam naar rood te verkleuren en hoe dieper het rood wordt, hoe zoeter de paprika. Er zijn ook varianten die van groen naar oranje of geel verkleuren. Allemaal lekker en ook allemaal net even anders van smaak.
Je kunt de paprika rauw eten, dan is hij op z’n sappigst (is dat een woord?). Maar het meeste wordt hij toch gebruikt bij pasta- of wokgerechten, waarbij de paprika wordt gebakken.
Daar ga ik het dus niet over hebben, dat weten we allemaal wel.
Maar hoe conserveer je nou een paprika?
Ik gebruik tot nu toe twee manieren, die ik hieronder zal uitleggen. Alles wat ik schrijf kan je ook met pepers doen, als je van pittig houdt.
De eerste manier is drogen en vermalen tot paprikapoeder, de tweede manier is wecken, waarbij de paprika’s eerst gegrild worden.
Paprikapoeder (Of chilipoeder als je pepers gebruikt)
Dit is de makkelijkste manier om je paprika’s te verwerken.
Je snijdt kleine stukjes en laat ze drogen in een voedseldroger. Dit kan ook in de oven als je geen voedseldroger hebt, mits deze ingesteld kan worden op 50 graden en je laat de deur dan op een kier staan.
Na het drogen vermaal je de stukjes tot een poeder. Ik gebruik hiervoor een koffiemolen, waar ik overigens nooit koffie in maal, die geur blijft teveel hangen om er ook andere dingen in te drogen.
Ik laat hieronder een fotoserie zien van de te nemen stappen.
Gegrilde paprika wecken
Dit was een heel proces, waar ik onderweg veel van mijn fouten heb geleerd.
Ik zal ook deze benoemen, zodat je tijdens het maken niet net zo gefrustreerd wordt als ik werd.
Ik heb van elke stap foto’s gemaakt, die ik één voor één zal uitleggen.
Dit lijkt een overbodige foto, iedereen weet immers hoe een paprika eruit ziet.
Zoals je ziet heb ik verschillende soorten en kleuren paprika en die wilde ik allemaal gebruiken voor dit weck-recept.
Maar gaandeweg merkte ik dat alleen de paprika’s met een dikke ‘schil’ geschikt waren, anders is het afpellen na het grillen niet te doen!
Begin er mee om alle paprika’s goed te wassen en te ontdoen van zaadlijsten. Probeer de stukken zo groot mogelijk te houden, dat pelt later makkelijker, maar halveer ze wel. Als je ze heel zou laten moet je tijdens het grillen de paprika’s nog een keer omdraaien, dus dubbele oventijd.
Leg de paprika’s met de schil naar boven op een bakplaat. Een stuk bakpapier scheelt veel schoonmaakwerk achteraf!
Hier zie je dat ik de kleine paprika’s heel heb gelaten en dat ze een dunne schil hebben. Dat heb ik geweten!
Zet je oven op 220 graden Celsius en gebruik alleen bovenwarmte. De eerste serie had ik dat niet gedaan en dan is het vruchtvlees helemaal zacht tegen de tijd dat de schil gaat kleuren. Dat maakt het afpellen heel moeilijk.
Na het bakken zien de paprika’s er zo uit. Je ziet dat het velletje loslaat van het vruchtvlees en dat is precies de bedoeling!
Laat de paprika’s afkoelen in een afgesloten bak of pan.
De stoom zal er nog meer voor zorgen dat het velletje los laat.
Ze hoeven niet helemaal koud te worden, maar dusdanig dat je ze met de hand kunt vasthouden zonder je vingers te branden (ongeveer een kwartiertje, langer mag ook).
Hier zie je het resultaat van twee uur pellen… Dit was de eerste serie, dus uit de oven met boven- én onderwarmte, waardoor het vruchtvlees een soort moes was geworden.
Rechtsboven op de foto zie je de oranje snackpaprika’s, die zijn dus duidelijk niet geschikt voor dit doel. Wat daar ligt heb ik vermengd met smeerkaas en op mijn brood gedaan, dat was erg lekker maar niet het doel van deze onderneming!
De tweede serie heb ik met alleen bovenwarmte gedaan en zoals je hier ziet, kan ik het velletje er vrij makkelijk af trekken.
Die fout zal ik geen tweede keer maken!
En zo zien de paprika’s eruit als je het op de goede manier hebt gedaan.
Prachtig toch?
En wat een verschil met wat er op dat bord lag van de eerste sessie!
Eindelijk kunnen de potjes gevuld worden:
Onderin wat fijngehakte knoflook, dan de paprika’s erin, goed aandrukken zodat ze later niet gaan drijven, een eetlepel azijn er bij en afvullen met olijfolie.
(Op deze foto ontdekte ik dat ik niet genoeg had, dus er moest nog een paprika bij)
Dit zijn kleine potjes van 200 milliliter. Als je grotere potten gebruikt, pas dan de hoeveelheid azijn (en knoflook) aan. Dit in verband met veilig wekken van niet-zure groenten.
Normaal gesproken zou ik voor niet-zure ingrediënten de pressure-canner gebruiken. Maar omdat de potten worden afgevuld met olie en niet met water, kan dat niet. Vetten en melkproducten zijn niet geschikt voor de pressure-canner. Daarom dus gewoon wecken in een waterbad, maar wel met toevoeging van een zuur, azijn dus.
Na 15 minuten wecken is dit het eindresultaat.
Drie kleine potjes waarin anderhalve bakplaat vol paprika’s gepropt zijn.
Maar oh, zo lekker!
Samenvattend zijn het eigenlijk maar een paar stappen:
1. Maak de paprika’s schoon
2. Doe ze bovenin een oven op 220 graden bovenwarmte tot de schil begint te kleuren (een minuut of 10)
3. Laat ze afkoelen in een gesloten pan
4. Pel ze af en snijd indien gewenst in kleinere stukken
5. Vul de potjes met knoflook, paprika, azijn en olijfolie
6. Zet ze in een waterbad (pan), zodra het water kookt, 15 minuten laten koken
Geniet met deze recepten nog meer van je paprika’s. En als je vragen hebt, laat gerust een bericht achter, je krijgt altijd antwoord. Eet smakelijk!
Een reactie is leuk en wordt altijd beantwoord