Mijn Groene Gelukstuin

Als je fruit wilt invriezen dan is het fruit niet meer lekker als je het ontdooid wilt gebruiken. Maar het is zeker zinvol om je fruitoogst in te vriezen. Ik heb bijvoorbeeld mijn aardbeien ingevroren. Direct na de oogst heb ik ze gewassen en de kroontjes verwijderd. Daarna heb ik ze naast elkaar in de vriezer gelegd en eenmaal bevroren heb ik ze verzameld in een diepvrieszak. Op deze manier gaan ze niet aan elkaar ‘plakken’.
Omdat niet alle aardbeien op dezelfde dag geoogst worden kan je op deze manier alles verzamelen tot je genoeg aardbeien (en tijd) hebt om er iets mee te doen.
Ik heb in ongeveer een maand tijd ruim 7 kilo aardbeien op deze manier ingevroren. Daarna heb ik er aardbeienjam van gemaakt en ook een paar flessen aardbeiensiroop. Verder heb een deel van de aardbeien geweckt in potjes met water en suiker (vergelijk maar met de blikjes aardbeien die je in de supermarkt ziet), deze zijn heerlijk in mijn dagelijkse kwark.
De rest ligt nog lekker in de vriezer en eerdaags ga ik weer een deel gebruiken voor een cheesecake.
Wil je aardbeien ‘rauw’ eten, dan zijn ze uiteraard op z’n lekkerst, eet ze dan meteen na de oogst!
Deze beschrijving geldt in principe voor al het kleine fruit (bessen, bramen, frambozen etc.).

Voor groente is het belangrijk om de groente eerst te blancheren. Blancheren betekent eigenlijk niet meer dan ‘kort voorkoken’. Door deze stap als eerste te doen blijft de structuur en de kleur het best intact.
Als voorbeeld neem ik sperzieboontjes. Deze maak ik schoon, precies zoals ik zou doen als ik ze direct zou eten. Dan zet ik een pan met water op en zodra het water kookt doe ik in een deel van de groente in de pan. Als het water opnieuw kookt laat ik het zo’n 3 minuten doorkoken. Daarna gaan de boontjes direct in ijskoud water om het kook proces te stoppen. Zodra ik de boontjes met mijn handen kan pakken (dus als ze afgekoeld zijn) leg is ze op een uitgespreide theedoek om te drogen.
Blancheer niet te veel in één keer. Het kokende water koelt dan te veel af en het duurt dan allemaal veel langer.
Uiteindelijk gaan de boontjes in een diepvrieszak, waarop ik naam en datum heb gezet, en zo de vriezer in. Ik maak hierbij porties voor één maaltijd. Je kunt ook de boontjes los van elkaar bevriezen, daarna kan alles bij elkaar in één zak. Ik heb daar de ruimte niet voor in mijn vriezer (alle boontjes naast elkaar) dus daarom maak ik porties.
Ook bladgroente (andijvie, spinazie) kan je op deze manier invriezen. Houd dan wel een blancheertijd van maximaal 1 minuut aan. Zelf doe ik dit niet, ik vind dat er te veel structuur verloren gaat door het invriezen. Bladgroente eet ik vers!
Even terug naar de boontjes. Als je ze wilt gaan eten, ga ze dan vooral niet eerst ontdooien! Ze blijven het lekkerst als je ze opzet met een klein beetje water en ze kookt zoals je gewend bent, alleen iets korter. Ook kun je ze een beetje losmaken en ze rechtstreeks aan een roerbakschotel toevoegen. Of doe zo’n bevroren klomp boontjes (of wat dan ook) in de soep!

Omdat tomaten soms als groente gezien wordt en soms als fruit noem ik ze hier apart. De functie en werkwijze van het invriezen is ook net even anders.
Ook voor tomaten geldt, net als voor aardbeien, dat de oogst in de loop van de oogstperiode verzameld wordt. Niemand kan alle tomaten op 1 dag oogsten.
Na het oogsten was ik de tomaten goed, verwijder het kroontje en ook het harde stukje waar het kroontje aan vast zat. Laat ze apart van elkaar bevriezen en verzamel ze daarna in een diepvrieszak of -doos.
Je kunt deze bevroren tomaten voor van alles gebruiken waar je ook verse tomaten voor zou nemen, behalve door de sla! Ook hier geldt: eenmaal bevroren, gebruik ze dan alleen gekookt, gebakken, gestoofd, gegrild… maar niet rauw!
Ik neem de tomaten die ik nodig heb, bijvoorbeeld voor de soep, uit de vriezer en laat ze in een vergiet ontdooien. Dat vergiet staat op een bord, want dat vocht doe ik later weer in de soep.
Als de tomaten ontdooid zijn (en dat duurt best lang, een halve dag minstens), dan kan ik heel gemakkelijk de velletjes eraf trekken. Door het vries- en dooiproces zitten de schillen nu niet meer vast aan het vruchtvlees.
Wat je overhoudt is vergelijkbaar met een blik tomaten. En dan heb ik het over de structuur, niet over de smaak. Want uiteindelijk zijn jouw eigen tomaten altijd lekkerder dan die ze in welke fabriek dan ook in een blikje hebben gestopt!
Ik doe dit ook met kleine (kers-)tomaatjes, die ik vooral gebruik in tray Bakes, dat is echt heel erg lekker!
Overigens gooi ik die schillen niet weg, die worden gedroogd en vermalen tot tomatenpoeder, maar daarover meer op de pagina over voedseldrogen.

Gember: ik bewaar verse gember in de diepvries en gebruik alleen wat ik nodig heb. Het raspen gaat heel gemakkelijk als het bevroren is en zo hoef ik nooit iets weg te gooien
Harde kaassoorten: harde kaas kan je prima invriezen. Een stukje Parmezaan of Pecorino verdeel ik in kleine stukjes. Die verpak ik in plastic folie en zo hoef ik alleen maar te pakken wat ik nodig heb. Handig, want een stuk kaas is al gauw te groot voor een gerecht voor 1 persoon.
Eiwit: soms heb je voor een gerecht alleen de dooier nodig, soms alleen het eiwit. Dooiers kan je niet invriezen, maar eiwit daarentegen heel goed. Ik bekleed een klein bakje met plastic folie en doe daar precies 1 eiwit in. Eenmaal bevroren haal ik het bakje eraf, pak het eiwit in de folie en verzamel ik ze in een diepvrieszak. Op deze manier weet ik ook bij het gebruiken nog hoeveel eiwit ik gebruik. Dus: heb je alleen een dooier nodig, dan doe je het eiwit in de vriezer, heb je alleen eiwit nodig dan pak je het uit de vriezer. Ze verspil je geen ei!
Pesto: als ik pesto maak van bijvoorbeeld basilicum, dan maak ik ook hier kleine porties van die ik in één keer op kan maken. Dit kan bevroren en wel door de pasta of je laat het ontdooien om een stokbroodje mee te besmeren of om het op tafel te zetten. Gaat heel prima!
Kruiden: veel mensen gebruiken ijsblokvormpjes om hun verse kruiden (in een beetje olie) in te vriezen. Dat gaat heel goed. Zelf doe ik het niet omdat ik ze liever droog in mijn voedseldroger.
Deeg: ik bak vaak koekjes, maar gebruik nooit in 1 keer al het deeg. In de diepvries blijft dat heel lang goed. Wil je koekjes bakken dan moet je het eerst ontdooien. Maar als je dan wederom deeg overhoudt, kan het zo de vriezer weer in! Zo is vaker koekjes bakken maar 1x werk. (Het is niet waar dat je eenmaal ontdooide producten niet opnieuw kunt invriezen! Dat geldt alleen voor vlees en vis)
Gedroogde Gist: dit is weliswaar geen vers product, maar het blijft in de vriezer wel veel langer goed. Je hoeft het ook niet te ontdooien, het blijft een losse structuur die prima is af te wegen voor je gerecht. Dus rechtstreeks uit de vriezer te gebruiken.