De geur van soep zoals we die van vroeger kennen

Veel mensen kennen de knolselderij als het hoofdingrediënt (behalve de erwten) van erwtensoep!
Maar omdat knolselderij onderdeel is van vrijwel alle bouillonpoeders en -blokjes is het eigenlijk een smaak die heel erg verbonden is met alle soorten soep.
Het conserveren van knolselderij kan op meerdere manieren. Maar vooral het invriezen en drogen komen wat mij betreft in aanmerking hiervoor.
Je zult het ongetwijfeld ook kunnen pressure-cannen maar je eet knolselderij eigenlijk nooit op zich, altijd als onderdeel van een gerecht.
Ook inmaken in zoetzuur kan goed, ook samen met bijvoorbeeld wortelsliertjes. Je ziet dit vaak als garnering op kant-en-klare slaatjes.
Zelf heb ik het nog nooit gedaan, maar wat niet is kan nog komen.
Ik beschrijf hieronder het invriezen en het drogen.
Het invriezen van knolselderij

Na het schillen van de selderij heb ik die zoveel mogelijk in plakken gesneden. Hiervan wil ik later vegetarische gekruide schijven maken om bij mijn aardappel/groentegerechten te serveren. Wat niet lukte heb ik klein gesneden om te drogen (zie hieronder). Na het blancheren heb ik de plakken afzonderlijk verpakt en ingevroren.

En zo zitten ze dan in de diepvries en kan ik gebruiken wat ik nodig heb.
Uiteraard kan je op dezelfde manier grotere of kleinere stukjes invriezen om op een ander moment toe te voegen aan bijvoorbeeld soep. Ik zou wel altijd porties maken, voor als alles aan elkaar vast gevroren zit.
De stappen voor het drogen van knolselderij

De geblancheerde stukjes selderij heb ik hier op een overgebleven stukje tray bij de wortels gelegd. Het was maar een klein beetje, ik had hiervoor geen aparte droog-sessie opgestart. Maar zo kunnen ze mooi gelijk mee

Dit is wat er over is van de knolselderij stukjes. Het is niet veel, maar ik gebruik het later om bouillonpoeder mee te maken, als ik alle ingrediënten daarvoor bij elkaar verzameld heb. Niet alles is in één keer oogstbaar, dus zo spaar ik alles bij elkaar

Ik doe de gedroogde stukjes in een koffiemolen, zodat ik het poeder kan opslaan.

En dan is dit nog over. Hier en daar nog wat kleine stukjes, die zouden weg gaan als ik langer zou malen. Maar voor het doel, een bouillonpoeder, vind ik hele kleine stukjes niet zo erg.

Het eindresultaat, of eigenlijk een halffabricaat. Dit is een heel klein potje, bij elkaar is het misschien een eetlepel poeder.
Gelukkig heb ik al meer selderij gedroogd dus als ik bouillonpoeder ga maken, dan kan dat er ook nog bij.

Een reactie is leuk en wordt altijd beantwoord