Over mij

Op deze pagina stel ik mij even aan je voor.
Ik ben 63 jaar en woon samen met mijn hondje Babbe in een appartement. Een fijne plek om te wonen, maar ik mis toch echt één belangrijk onderdeel: een tuin!

Nadat ik hier kwam wonen heb ik mij direkt ingeschreven voor een moestuintje. Een tuin heb ik wel eerder gehad, met heel veel bloemen, maar het moestuinieren was helemaal nieuw voor mij. Toen ik mij inschreef dacht ik nog: een bankje om te zitten en heel veel bloemen, dan ben ik al helemaal tevreden.

Het grootste deel van mijn mijn werkzame leven heb ik in drukkerijen gewerkt. Aanvankelijk als calculator, maar met de komst van de computer ging mijn functie steeds meer lijken op ICTer. Beide functies vond ik heerlijk! Cijfers, logica, achter de computer, helemaal passend voor mij.

Maar met de komst van al die computers ontstond er wel een ander probleem. Steeds meer drukkerijen moesten het bijltje erbij neergooien en uiteindelijk ook de drukkerij waar ik werkte. Sollicitaties leverden niks op, de meeste drukkerijen waren al blij als ze het huidige personeel konden behouden. Daarbij hoorde ik ook inmiddels tot de ‘oude garde’, na dertig jaar in de grafische industrie.

Van deze plotselinge nutteloosheid ben ik best een tijd in de put geweest. Op een gegeven moment ben ik wel weer gaan werken, maar alles was tijdelijk. Ik heb in de zorg gewerkt om huisjes schoon te maken, ben taxichauffeur geweest, bij de receptie van een zwembad gewerkt en later nog een keer in de zorg als begeleider van dementerende mensen. Uiteindelijk nog een keer in een zwembad terechtgekomen als ICTer, toen zat ik pas echt weer op mijn plek voor mijn gevoel. Maar die baan was op projectbasis, dus project klaar, ik geen werk meer.

Toen ondertussen ook mijn partner overleed, was het gat waar ik in viel dieper dan het ooit was. En dat was de periode dat ik hier kwam wonen. Therapie, medicatie, het hielp allemaal even maar bij de minste of geringste tegenslag viel ik weer terug.

En toen kwam de tuin! Eindelijk!
Wat ik niet had durven dromen is dat ik daar, op dat kleine stukje grond, mijn geluk terug vond. Nooit geweten dat het met mijn handen in de aarde zitten zoveel goeds voor mij kon betekenen. Natuurlijk ging ik ook groente kweken. En de trots die ik voelde bij de eerste aardbeien die ik plukte, rap gevolgd door uien en boontjes en wortels en nog veel meer. Zielsgelukkig was (ben) ik!

Maar ja, ik moet alles wel in mijn eentje opeten! En daar kwam mijn onderzoek naar het conserveren om de hoek kijken. Wat een mogelijkheden! Inmiddels kan ik het jaar rond van mijn tuin eten. En dat wil ik graag met anderen delen. Hoe ik dat doe, waarom ik het doe en hoe leuk ik het vind.

En toen…. maakte ik deze website!